Zelfliefde is een keuze (ook als het spannend is)
Zelfliefde is geen gevoel. Het is een vaardigheid.
Veel mensen wachten op het moment waarop zelfliefde vanzelf ontstaat.
Wanneer ze zich zekerder voelen, of rustiger of juist sterker.
Maar zelfliefde werkt niet zo.
Zelfliefde ontstaat niet nádat je je goed voelt.
Het ontstaat dóór de keuzes die je maakt, juist wanneer het ongemakkelijk is.
En daar zit een belangrijk inzicht.
Waarom kiezen zo lastig is
We denken graag dat we rationele keuzes maken.
Dat we situaties objectief beoordelen.
In werkelijkheid reageren we meestal op onze interpretatie van de feiten.
Een stilte in een gesprek kan voelen als afwijzing, een kritische opmerking als falen en een persoon die afstand neemt als verlies van de onderlinge verbinding.
Niet omdat dat de waarheid is, maar omdat ons brein deze betekenis hieraan geeft.
Vanuit die betekenis maken wij vervolgens onze keuze.
We zeggen ja terwijl we nee voelen.
We nemen een verantwoordelijkheid die niet van ons is.
We controleren omdat we bang zijn iets kwijt te raken.
We nemen een verantwoordelijkheid die niet van ons is.
We controleren omdat we bang zijn iets kwijt te raken.
Dat is geen zwakte, dat is heel menselijk.
Het is echter niet altijd zelfliefde.
Zelfliefde vraagt bewustwording
Zelfliefde begint niet bij affirmaties.
Het begint wel bij eerlijk kijken naar jezelf, dat kan door vragen te stellen als:
Welke betekenis geef ik hier?
Wat vertel ik mezelf?
En klopt dat verhaal wel?
In NLP noemen we dit het verschil tussen de gebeurtenis (de feiten) en de interne representatie.
Tussen wat er werkelijk gebeurt en wat jij ervan maakt.
En precies in dat verschil ontstaat keuzevrijheid.
De angst achter kiezen
Veel mensen zijn niet bang om te kiezen, ze zijn bang voor de gevolgen van hun keuze.
Wat als de ander teleurgesteld is?
Wat als ik het fout doe?
Wat als ik het fout doe?
Wat als ik de verbinding verlies?
Vooral in het ouderschap zie ik dit sterk terug, maar ook in relaties of op de werkvloer.
Loslaten voelt als afstand.
Grenzen stellen voelt als streng zijn.
Ruimte geven voelt als controle verliezen.
Zelfliefde betekent niet dat je afstand neemt, het betekent juist dat je aanwezig blijft ... zeker bij jezelf.
Loslaten zonder jezelf kwijt te raken
De kunst is niet om harder te worden, of juist zachter.
De kunst is om bewuster te worden.
Loslaten kan met behoud van de verbinding.
Grenzen stellen kan met warmte.
Keuzes maken kan met mildheid.
En dat vraagt oefening.
Geen perfectie en het gaat niet over snelheid.
Het gaat wel over eerlijkheid.
Een reflectievraag voor jou
Denk aan een keuze die je uitstelt en vraag jezelf:
Als ik mezelf volledig zou vertrouwen, wat zou ik dan doen?
Misschien verandert je situatie niet meteen, maar je uitgangspunt verandert wel.
En daar begint groei.
Wil je hier dieper op reflecteren?
In mijn nieuwsbrieven deel ik praktische inzichten, vragen en oefeningen die je helpen om bewustere keuzes te maken in ouderschap, werk en in relaties, ook die tot jezelf.
Je bent welkom.